رفتن به محتوا
صفحهٔ اختصاصی ادبیات معاصردربارهٔ آنتی‌مانتال
ادبیات، بیرون از عادت
شعر · داستان · اندیشه
آنتی‌مانتالANTIMANTAL ورق زدن نشریه
آنتی‌مانتال /
شعر

چهار شعر کوتاه از پویان فرمانبر

۱ معنا

آویزان‌‌ند همه
مثل لباس
فقط یک لخت می‌‌داند
چوب‌لباسی
همان دیوار است

___________________________________

۲ صندلی

صندلی صدا می‌خورَد

«الو؟
اشتباه گرفتید آقا»

صندلی می‌شکند

«مگه نگفتم دیگه دوسِّت ندارم؟
مزاحم نشو لطفن! »

صندلی نیست
نبوده هرگز

«بله!
خودم هستم»

____________________________________

۳ آقا یا خانم زمین

اجرای مرگ است زندگی
بیخود که هندوانه‌ها
قبل از فروش
چاقو نمی‌خورند!

____________________________________

۴ با سیمرغ‌هام

به اندازه یک آدم
از آسمان دورم
پس ناقص‌م
پس کامل‌م
و قاف*
که با سیمرغ‌هاش
دونده در خودی‌ست
دیگر کوه نیست

*: کوهی معنوی در اساطیر ایرانی که نمادی از مراتب سیر انفس بوده و گفته می‌شود فاصله‌ش با آسمان فقط به اندازه یک فرد است.

گفت‌وگو دربارهٔ این نوشته

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نمی‌شود. دیدگاهتان را دربارهٔ این نوشته با ما در میان بگذارید.